Filmler

Kitap- Film Atölyesi Sinemanın İmgelem Araçları

Yazılar

American Honey: Makyajsız Yakalanan Amerika

Bu Yazı Sekans Dergisi'nde yayınlanmıştır: Okumak için tıklayın...

“Gençlerle birlikte yola düşen, küçük minibüste çalan şarkılara eşlik eden, yolüstü ucuz otellerde konaklayan bu bakış, kareye yaklaşacak derecede daraltılmış oranına rağmen, “widescreen”i pek seven ve tüm istikbali teknolojinin ilerlemesinde arayan anaakımın yanına bile yaklaşamayacağı genişlikte bir panorama sunuyor: burası bize o ekranlardan gösterilmeyen Amerika.” Erdem İlic, Sekans e9

Atölyeden

Paralel Montajdan Doğan Anlatı

“… Böyle bir süreç, çeşitli montaj ekollerinin ortaya çıkmasına sebep olmuştur, çünkü anlatı hep montaja ihtiyaç duymuştur. Bu ekollerden ilki, en çok bilineni, hâlâ hâkimiyetini sürdüren, Griffith ile anılan Amerikan sinemasının “paralel almaşık montaj ekolü”dür. ‘Organik montaj’ ve ‘çapraz kurgu’ isimleri de alan bu yaklaşım için, herhangi bir popüler filmdeki montaj anlayışı örnek verilebilir: Aynı mekânda, ancak farklı kamera konumlarıyla görüntülenen ve çoğunlukla perdede birlikte görüntülenmeyen, iki kişinin karşılıklı konuşması; bir kovalamaca sekansı; çarpışmak üzere birbirine doğru ilerleyen iki araç, iki askerî birlik; farklı mekânlarda içinde bulunduğu tank su ile dolarken ölüm tehlikesi içerisindeki kurban ile suyun akışını durdurmak için kontrol odasına ulaşmaya çalışan kahraman; yüksek bir binadan düşen kahraman ve kurtarmak için ona doğru bütün gücüyle uçan süper kahraman. Arijon paralel montajın “bir ilgi merkezinden diğerine gidip gelinerek ilgili ya da karşıt öykü çizgilerinin açıklıkla ifade edilmelerinde”(1995; s. 19) kullanıldığını söyler.” (Film Atölyesi, İlic, s. 133)

Bunun yanında Deleuze paralel montaj ekolünün anlatı ile bütünleşmiş bir doğası olduğunu düşünür. Paralel montaj bizi anlatıya, öykülemeye doğru yönlendirecektir. Eren Ergünel’in bu tür bir uygulamadan hareketle yaptığı Yarık (2018) adlı filmi, anlatı ile paralel montajın birlikteliğinin önemli örneklerinden biri: